De CONCERT of KLASSIEKE accordeon evolueerde in het begin van de 20e eeuw en was ontwikkeld en gestandaardiseerd in de vroege jaren 1950. Deze accordeon wordt ook wel de Free-Bass genoemd of Bajan.

Het verschil tussen een klassieke accordeon en de meer bekende traditionele accordeon (zoals meer bekent in onze contreien) is niet duidelijk zichtbaar voor het oog aangezien de mechanica aan de linkerkant van het instrument (de Basskant) zeer verschilt. Veel mensen relateren het verschil aan het hebben van een chromatisch toetsenbord of pianotoetsenbord (de rechterkant van het instrument). Dit is echter onjuist. Zowel een chromatische accordeon als een piano accordeon heeft het potentieel om een ‚Äč‚Äčklassieke accordeon of Bajan te zijn.

De Bajan heeft de mogelijkheid om over te schakelen van het bekende maar eerder beperkte ...hoem-pah pah... voorgeprogrammeerd akkoordsysteem in de linkerhand naar een volwaardig compleet één toon toetsenbord (een exact spiegelbeeld van de rechterhand).

Een volwaardig klassiek accordeon, zoals deze worden aanbevolen voor conservatoria, hebben zowel aan de linkerzijde als aan de rechterzijde een toonbereik van maar liefst zeven octaven en creëert de mogelijkheid om werken te spelen van Bach, Scarlatti, Handell etc...  tot en met het groeien van heel wat originele werken geschreven door de toonaangevende componisten van vandaag.

Klassieke accordeons worden tegenwoordig voornamelijk gemaakt met chromatische toetsen aan beide zijden van het instrument dit omwille van het superieure toonbereik en de technische mogelijkheden. De vorm ervan is ook geïnspireerd door de traditionele Russische bajan die geeft de speler een meer ergonomische speelpositie.

De Concert accordeon heeft zich de afgelopen decennia’s gevestigd in het internationale muziekleven. Dit kan het beste worden gedocumenteerd door het grote aantal werken, geschreven voor het accordeon, van veel van de meest prominente componisten van vandaag, waaronder  Denisov, Berio, Kagel, Huber, Birtwistle, Adés, Yun,Y. Semeniov,  en niet te vergeten onze Belgische componisten zoals onder andere  Eddy Flecijn.   

Kortom, het steeds groter wordende originele repertoire samen met de acceptatie ervan als een legitiem instrument voor studie aan de meeste Europese muziekacademies en conservatoria effent de weg voor een spannende toekomst voor de klassieke accordeon.

 

Bach op de klassieke accordeon: Toccata and  Fuga in d moll BWV565

https://www.youtube.com/watch?v=x8G276nvQdY